به نام انکه اشک را افرید تاسرزمین وداع اتش نگیرد
می خرم دسته دوم جنس عالی می خرم کاسه و ظرف سفالی می خرم گر نداری کوزه
خالی می خرم اشک در چشمان باباحلقه زدعاقبت اهی کشید بعضش شکست اول ماه
است ونان در سفره نیست ای خدا شکرت ولی این زندگیست بوی نان تازه هوشش برده
بوداتفاقا مادرم هم روزه بود خواهرم بی روسری بیرون دوید گفت اقا سفره خالی میبری.
امتحان ریشه هاست ریشه هم هرگز
اسیر باد نیست
زندگی چون پیچک است
انتهایش میرسد پیش خدا
هزاران شب خراب افتاده در کنج سر مویت
من از سحت سپاه عشق باز امدم سویت
که بنویسم خجالت می کشد ماه از گل رویت
روی بوم نقاشی
فقط اینو نوشتم
می میرم اگه نباشی
.... بیا بنویس غم های دلم را
... قلم گفت برو ای بیمار عاشق
... ندارم طاقت این بار غم را
ای گلشن گلها به گلستان چه نویسم
من نیز غریبم به غریبان چه نویسم
ترسم که قلم شعله کندصفحه بسوزد
با این دل تنگم به عزیزم چه نویسم
یا که در خویش شکستیم صدایی نکنیم
یادمان باشد اگر خاطرمانتنها ماند
طلب عشق ز هر بی سر و پایی نکنیم
خداوند! تو می دانی انسان بودن و ماندن در این دنیا دشوار است
چه رنجی میکشد ان کس که انسان است و از احساس سرشار است
میرسد روزی که مرگ عشق را باور کنی
میرسد روزی که تنها در کنار عکس من
حرف های کهنه ام را مو به مو از بر کنی
چو عطر پاک گل ها دوست دارم
منم ان ماهی افتاده در خاک
تو را مانن دریا دوست دارم
عاشق ان است که از عشق تو دیوانه شود
به غیر از کسی را دوست داری
دو چشمش از خجالت اب افتاد
میان گریه هایش گفت اری
من تورا می خوانم
وهمین ساده ترین قصه یک انسان است
تومرا می خواهی
من تورا ناب ترین شعر زمان می دانم
وتوهم می دانی
تا ابد در دل من می مانی
he pieked you at all from them love you the best 
زیبا تر از گل چیزی نیست
قشنگ تر از عشق حرفی نیست
عزیزتر از تو کسی نیست
جور توکشم از انکه روی تو نکوست
مردم گویند بهشت خواهی یا دوست
ای بی خبران بهشت با دوست نکوست
به روی دوستی پا می گذاری
شکسته میروی با قایق غم
مرا با موج تنها می گذاری
به احساس سبز پرستو قسم
تو تنهاترین هیاهوی منی
توزیباترین رویای منی
به نام خالق احساس
اگر کسی می گوید برای تو میمیرد دروغ می گوید ...
حقیقت را کسی می گوید که برای تو زنده است 
زندگی قصه مرد یخ فروشی است که از او پرسیدند : فروختی ؟
گفت : نخریدند . تمام شد
هیچ گاه نگذار در کوهپایه های عشق کسی دستت را بگیرد
که احساس می کنی در ارتفاعات آن را رها خواهد کرد
زندگی اول امتحان می گیره و بعد درس می ده
کسی را برای دوستی انتخاب کن که قلب بزرگی داشته باشه
تا مجبور نشی برای گرفتن جایی در قلبش خودتو کوچیک کنی
در فاصله ای از زمین دیگر ابری وجود ندارد
اگر آسمان زندگیت ابریست روحت را به بلندای آسمان پرواز بده
و در آخر :
عاشق کسی باش که لایق عشق باشه نه تشنه عشق
چون هر تشنه ای یه روز سیراب می شه
گفتی بيا
گفتی بمان
گفتی بخند
گفتی بمير
آمدم
ماندم
خنديدم
مردم...
دروغ ها راست میگویند
در این خلوت شلوغ
در این ازدحام بی کسی
فریاد سکوتم را کسی نمیشنود
و آغاز پایان مرا
کسی باور ندارد
نزدیکی به خودم چقدر دور شده است
دروغ ها راست میگویند
عقربک های ساعت
برای عشق نمی ایستند
زمان باد راهم جا میگذارد
مجالی برای ماندن نیست
بادبادکها بازیچه یک باد میشوند
انگار پرواز از ياد رفته است
وقتي اوجي براي پريدن نيست
باید رفت
جایی برای ماندن نیست
مي روم شايد فراموشت کنم ... با فراموشي هم آغوشت کنم
مي روم از رفتن من شاد باش ... از عذاب ديدنم آزادباش
گر چه تو تنها تر از ما مي روي ... آرزو دارم ولي عاشق شوي
آرزو دارم بفهمي درد را ... تلخي بر خوردهاي سرد را
چهره ام هرگز پريشاني نداشت
كاش مي شد دفتر تقدير عشق
حرفي از يك روز باراني نداشت
كاش مي شد راه سخت عشق را
بي خطر پيمود و قرباني نداشت
:امشب به قصه دل من گوش مي كني
فردا مرا چو قصه فراموش مي كني
آتشي بود و فسرد
رشته اي بود و گسست
دل چو از بند تو رست
جام جادويي اندوه شكست
آمدم تا بتو آويزم
ليك ديدم كه تو آن شاخه ي بي برگي
ليك ديدم كه تو بر چهره ي اميدم
خنده ي مرگي
تو همان به كه نينديشي
بمن و درد روانسوزم
كه من از درد نياسايم
كه من از شعله نيفروزم
و چه شيرينست
بر سر گور تو اي عشق نياز آلود
پاي كوبيدن
و چه شيرينست
از تو اي بوسه ي سوزنده ي مرگ آور
چشم پوشيدن
سر گذشت طناب اعدام و چهار پايه زير پاي متهم.
عاشق را به جرم عشق ورزيدن محكوم به اعدام كردند
اورا به پاي چوبه دار بردند
طناب دار از نگاه عاشقانه متهم شل شد و باز شد.
چارپايه زير پايش از گرماي پاي عاشق سوخت و خاكستر شد.
عاشق آزاد شد ,بدون هيچ وكيلي ...
براستي چرا دو جسم بي روح عشق را احساس كردند؟!
طناب روزي مي خواست بند رختي براي پيرزني باشد.
تا شايد شنونده ترانه هاي تنهايش باشد.
چهار پايه مي خواست قسمتي از ميز تحرير عاشقي باشد تا بلكه زير دستي خوبي براي نامه هاي پردرد و سوزناك يك عاشق باشد.
از حرفش دلم شكست.باورش برام سخت بود,در جوابش فقط اشك ريختم...قطره اشكي كه روي صورتم غلتيد و تو نور مهتاب برق مي زد.مي دونستم فرق كردم اما نه تا اين اندازه كه دوستم از من ناراضي بشه.
مي خوام دلم رو مثل همه خونه ها كه نزديك عيد تميز و همه چيز مرتب و از گردو غبار پاك شده,خونه دلم رو از گرد و غبار كينه پاك كنم.
دیشب فهمیدم که دلم تنگ شده,دلم براي اون آدم صادق و مهربون كه بعضي وقت ها حرف هاي كنايه دارش خيلي هارو اذيت مي كنه و تو دلش هيچي نيست تنگ شده ,مثل نشان ماهش كه تير كمانش رو به هر طرفي پرت مي كنه و نمي دونه كه جاي اون تير ها دير خوب مي شه...اون آدمي كه نگارهميشه از معصوميت چشماش مي گفت...اون معصوميتي كه الان گمشده.
آره,دلم براي خودم تنگ شده!
از هر ان سرگذشت وقصه که گوشم شنوده است
که عشق راستین را راه هموار نبوده است
داشته باشید. و امسال برای شما بهتر از سال گذشته باشه
راستی عیدی من یادتون نره .
